Wszystko co mi w duszy gra...

Słodkości inaczej

2012-05-25T19:46:00.000+02:00

Babeczki, ale tym razem nie do jedzenia. Już dawno temu podobały mi się babeczki/mufinki robione na szydełku. Nawet już miałam upatrzoną gazetkę ze wzorkami, ale jakoś jej nie kupiłam a potem to jej nigdzie nie było. A że bardzo mi się podobały to siadłam i sama sobie wydumałam jak zrobić (w sumie to nawet nie było nad czym za długo dumać)

Pierwsze dwie są maleńkie i służą za breloczki (fioletowa została dołączona do wymianki na robótkowym spotkaniu, a czerwono - różowa jest przypięta do moich kluczy)

Oczywiście Julka też chciała i narazie wydziergałam dla niej taką większą w kolorze, który dziewczynki lubią najbardziej a mamusie - już nie koniecznie

A że nie tylko te szydełkowe babeczki mi się podobają, powstały też dwie materiałowe (dokładniej to filcowe). Póki co pokazuje jedną bo druga trudno powiedzieć gdzie się znajduje.

Dziecię me już robiło kawę/herbatę i częstowało dziadków babeczkami, ale gdzie potem tą jedną schowało tego nie wie nikt... Jak się znajdzie to pokażę.

Jeszcze zapewne ich trochę zrobię, bo te malutkie szydełkowe to czysta przyjemność (i w gruncie rzeczy dość szybka robótka), a te duże będą jeszcze potrzebna gdy na słodkości wproszą się pluszaki i inne stwory ;)

Babeczkowe spotkania robótkowe

2012-05-24T17:49:00.000+02:00

Były już całe dwa: pierwsze w kwietniu - o którym nie napisałam (jakoś tak wyszło...) i drugie w minioną sobotę - o którym piszę, choć z małym opóźnieniem...

Nie jest nas dużo, ale przecież nie o ilość, a o jakość chodzi :) - fajne babeczki i ich cuda, bo dziewczyny naprawdę cuda robią. Można sobie podotykać rzeczy, które oglądało się na zdjęciach.... Cudną biżuterię Asi, cuda które tworzy Aga (szczególnie frywolitka - dla mnie czarna magia), śliczne bransoletki i nie tylko Ali, oraz urocze serwetki wydziergane przez Dorotkę. Cuda, cuda i jeszcze raz cuda (często używam tego słowa w tym poście, ale innego nie znajduję żeby opisać co widziałam).

Także dziękuję Wam dziewczyny za te spotkania i mam nadzieję że będzie ich dużo dużo dużo (jakby to moja starsza latorośl powiedziała) :)

A żeby nie było tak zupełnie bez zdjęć to pokażę coś z tych cud. Na każdym spotkaniu wymieniamy się swoimi robótkami. I tak na pierwszym trafiła mi się urocza serwetka wydziergana przez Dorotkę

Ma już swoje miejsce w salonie na parapecie

A na drugim - urocze pudełko od Ali (Julka jak to prawdziwa mała księżniczka od razu je zagarneła - w końcu korona to atrybut księżniczki)

A w pudełku - śliczna bransoletka (urzekła wszystkich domowników)

Już się nie mogę się doczekać kolejnego spotkania...

Sandałki

2012-05-15T06:56:00.000+02:00

A jednak zrobiłam, choć był moment w którym wydawało się że nic z tego. Pierwszy który powstał był za mały, więc sprułam. Drugi - rozmiarowo dobry, ale ile ja się przy nim "nadłubałam" - szkoda gadać... I tak sobie jeden leżał i czekał a mi się za drugiego zabierać wcale nie chciało. W sumie to wciąż leży...

Aż przypadkiem trafiłam na wzór idealny. W miarę szybki, łatwy i przyjemny.

A oto moje sandałki rozmiar tak na 6 miesięcy tzn ok 9-10 cm

Podeszwa robione wg wzoru, reszta to inwencja własna.

Jak Zosi stopy nie będą szybko rosły to może nie będą musiała kombinować jak ten wzór powiększać ;)

Pistacje

2012-05-11T06:22:00.001+02:00

Nie dość że smaczne to jeszcze fajne rzeczy można z nich zrobić, a dokładniej z ich łupinek. Wystarczy trochę łupinek, klej na gorąco i baza do oklejania / u mnie styropianowe kulki i wianek - i mamy całkiem fajną "durno stojkę" ;)

Fajnie wyglądają i w wersji kolorystycznej oryginalnej jak i pobielone

Lubię te sytropianowe bazy, generalnie można na nie nakleić prawie wszystko - kiedyś pokazywałam wersję z muszelkami i szyszkami. a u innych widziałam też z popcornem, soczewica, grochem, sznurkiem - generalnie co się nawinie :) szybko, łatwo i przyjemnie... a w moim wypadku jeszcze smacznie ;)

Poduszeczki trochę inaczej

2012-05-04T17:31:00.000+02:00

Trochę inaczej bo specjalnego przeznaczenia. Powstały już dość dawno, bo we wrześniu - oczywiście dla Zosieńki :)

Pierwsza do karmienia - wszystkim przyszłym mamom jak i tym obecnym a nie posiadającym, GORĄCO POLECAM. Są genialne, oszczędzają kręgosłup i ręce. Chwilę męczyłam się z formą, ale było warto. Dzięki temu mam poduszkę idealnie do siebie dopasowaną. A gdy skończę karmić (a to już niedługo) podusia też się przyda - jest idealna gdy boli kark lub gdy człowiek chce sobie uciąć drzemkę (jak to moja starsza latorośl mówi).

Poszewka jest w słodziutkie biedroneczki - jak zobaczyłam ten materiał to musiałam go mieć i to chyba najdroższy element tej poduchy.

A że materiału z poszewki trochę zostało, powstała druga podusia, która miała być elementem zawieszki nad łóżeczko. Jednak Zosia lubi się do niej tulić, więc została po prostu małą, słodką poduszeczką dla małej, słodkiej dziewczynki.

I na koniec obie podusie razem

Pozdrawiam

Czapeczka dla Aniołeczka ;)

2012-05-02T11:57:00.000+02:00

Jak zwykle, mam duże zaległości w pisaniu i chyba muszę się z tym pogodzić...
Przy dwóch maluchach wiecznie brakuje czasu, lub gdy już jest, to się człowiekowi za wiele nie chce. Postaram się pisać częściej, ale koniec z wyrzutami - póki co, jest jak jest...

A teraz wracam do tematu dzisiejszego posta

Czapeczka dla mojego małego Aniołeczka (w sumie Zosia już nie taka mała - 14.05 skończy pół roku - ale ten czas leci). Powstała z potrzeby chwili, a dokładniej z okazji Chrztu. Zosia jest dość okrąglutka i w kapelusikach wszelkiej maści wygląda jak księżyc w pełni - falbanki jej nie służą, szczególnie w nadmiarze. Tak więc pewnego pięknego dnia siadłam i wydłubałam. Część ze wzoru, a część to inwencja własna połączona z przymiarkami - co nie koniecznie się mojej Zosiulce podobało

I na mojej małej modelce

Chrzciny już za nami, więc teraz zabieram się za sandałki - ciepło się zrobiło i nie mam co na te małe śliczne nózie zakładać. Zobaczymy co z tego wyjdzie - jak wyjdą - pokażę, jak nie, to uznajmy, że tematu nie było;)

Pozdrawiam i słoneczka życzę :)

Molly Monkey

2012-02-27T22:06:00.000+01:00

Wzór znaleziony już dawno i uszyte też jakiś czas temu. Zresztą, jedna już się na sesję załapała przy okazji posta o Julkowym łóżku. W sumie uszyłam całe trzy: pierwsza dla Julki, druga dla Zosi a trzecia dla córki koleżanki (tej niestety nie zrobiłam zdjęcia).

I każda na swoim miejscu zamieszkania. Julki na łóżku

a Zosi na półce nad łóżeczkiem

Szyje się je bardzo łatwo i przyjemnie - jakby ktoś chciał wzór to znajdzie go tu

Moje małpki czekają jeszcze na spódniczki i może się kiedyś doczekają

Rybki dwie...

2012-02-24T15:57:00.000+01:00

Któregoś dnia, kiedy "szperałam w internecie", moja Juleczka zobaczyła na jakiejś stronie rybki. I się zaczęło - mamo, mamo ja chcę różową rybkę!

I co miała zrobić mama - uszyła rybkę, a nawet dwie...

Jedna różowa a druga niebieska - dla równowagi

I tak rybki dołączyły do grona zabawek bez których dziecko nie pójdzie spać. Mała rzecz a cieszy i to nie tylko dziecko, mamę też :)

Łóżko dla księżniczki

2012-02-23T10:34:00.001+01:00

W czerwcu ubiegłego roku nasza starsza latorośl dostała swoje pierwsze "dorosłe" łóżko, a w połowie października zamieszkała w swoim pokoju. I trzeba było coś zrobić, żeby to łózko nie było jednak takie bardzo dorosłe, a i pokój też musiał być choć trochę atrakcyjny - w końcu dla 2,5-latki to były duże zmiany (tym bardziej że zaraz miała urodzić się Zosia). Mama myślała i myślała co tu zrobić i wymyśliła

W sumie to wszystko zaczęło się od zagłówka. Trzeba było czymś osłonić te metalowe pręty o które mała uderzała głową. Długo myślałam nad aplikacją, która by pasowała do obrazków na ścianie. W końcu wpadłam na pomysł, że można jeden z obrazków, który miałam wyhaftować, po prostu nanieść na materiał.

i zbliżenie na księżniczkę

Zagłówek to jednak nie wszystko - w SH wpadł mi w ręce śliczny materiał - idealny na narzutę do Julkowego pokoju

Do kompletu powstały jeszcze dwie poduszki (trochę się przy nich napracowałam, ale było warto)

No i na koniec firaneczka, pasująca do reszty. Jednak nie jest ona moim dziełem, jeszcze nie bardzo radzę sobie z szyciem tak delikatnych materiałów. Z pomoca przyszła mi moja mama

Jednak z efektu nie jesteśmy zbyt zadowolone i w najbliższym czasie (jeśli będę mieć czas lub jeśli dziewczynki mi pozwolą) zostanie ona zmieniona. Póki co jednak jest, więc ją pokazuję.

Kuchenne migawki

2012-02-07T07:31:00.001+01:00

Zastanawiałam się od czego tu zacząć i padło na kuchnię - a dokładniej na hafcik który do niej powstał. Trochę pracy w niego włożyłam - efekt jak dla mnie zadowalający, choć nie idealny - głównie ze względu na niezbyt równy splot kanwy. Gdy kupowałam kanwę Pani w sklepie stwierdziła, że to będzie długa i ciężka praca. O dziwo nie czułam różnicy między haftowaniem na czarnej a na białej kanwie.

Te żywe kolory na czarnym tle i na czerwonej ścianie wyglądają naprawdę dobrze, choć na początku trochę się tego obawiałam. Póki co to główna ozdoba mojej kuchni, koncepcja ostetcznego wyglądu tego miejsca wciąż się tworzy. Pokaże jeszcze kilka kuchennych migawek - moją starą wagę, z którą jeszcze nie wiem co zrobię.

Jeszce nie wiem czy zostanie w obecnej postaci czy może zostanie przemalowana. Taka podniszczona ma swój urok, a z drugiej strony trochę się rozmywa na tle białej ściany. Sama nie wiem, a może ktoś mi podpowie co zrobić?

I na koniec kącik z chlebakiem oraz kuchenny parapet utrzymane w klimacie raczej jesiennym - jakoś tak się wpasował w kuchnie. Żal mi wyrzucać te dynie, póki co niech stoja gdzie stoją.

...

2012-02-07T06:41:00.002+01:00

Bardzo długo nic tu nie pisałam - będzie już prawie rok....

Tak się jakoś poukładało, że przez ten czas blog służył mi wyłącznie do podpatrywania co słychać u innych. Przez długi czas nie miałam co pokazać - bo nic nowego nie powstało, a gdy już powstało to jakoś nie było czasu ani ochoty - najpierw przygotowywaliśmy mieszkanie na przyjście naszej drugiej córeczki. Gdy się już pojawiła trzeba było to wszystko jakoś poukładać. Teraz ciesząc się (choć nie zawsze jest do śmiechu) moimi córeczkami (prawie 3-latką i niespełna 3-miesieczną) wracam do prowadzenia bloga - może ktoś tu czasem zaglądnie.

Zacznę od rzeczy które powstały w ostatnim czasie, tzn. gdy byłam jeszcze w ciąży. Teraz mam głównie mnóstwo pomysłów, a ich realizacja to długi proces wieczorny lub wczesnoranny - tyle na ile pozwalają dziewczyny.

Poduszkowo

2011-03-30T11:02:00.000+02:00

Jeszcze w lutym w pewnej sieciówce kupiłam materiał na poduszki do sypialni. Materiał śliczny tylko jak się okazało póżniej miałam go trochę za mało. Trochę w tym mojej winy, a trochę pani która wyjatkowo krzywo go ucieła (nauczka na przyszłość - kupując w sieciówkach sprawdzać przed kasą - niestety). Na szczęście okazało się że mam w domu pasujaca tkaninę, trochę pokombinowałam i oto moje poduszeczki

Marzy mi się jeszcze nowa narzuta.... chyba też z wykorzystaniem tego materiału, choć niewielkim żeby nie przesadzić - ale to za jakiś czas.....

Gorąco i słonecznie pozdrawiam

wszystkich którzy tu zaglądają

(jeśli jeszcze ktoś tu zagląda)

Powrót po długiej nieobecności

2011-03-17T17:32:00.001+01:00

Nie było mnie tu już bardzo dawno (chyba z 3 miesiące) tzn. odwiedzałam po cichu swoje ulubione blogi i w miarę wiem co gdzie słychać, ale jakoś tak się nie złożyło żeby coś napisać.

Aż nadszedł ten dzień i postanowiłam zebrać się w sobie, siąść i wyskrobać kilka linijek. Oczywiście przez ten czas nie próżnowałam - co nieco poczyniłam. Jednak moją uwagę i większość sił poświęciłam czemu innemu, a mianowicie zdobyciu uprawnień potrzebnych do prowadzenia pojazdów samochodowych.... jeszcze tylko czekam na "plastik" i bójcie się głogowscy kierowcy ;)

A wracając do rzeczy które powstały "tymi rencami" - będę pokazywać stopniowo bo trzeba im jeszcze zdjęcia zrobić, a pogoda od wczoraj niezbyt sprzyja jakiejkolwiek fotografii - tym bardziej tej "małpkowej".

Dzisiaj tylko jedno zdjęcie - moje śnieżynki, które jeszcze wiszą w oknie i czekają na słoneczko (a dokładniej na pogodę do mycia okien i zmiany wystroju)

p.s

Reszty zimowych zdjęć nie pokazuję, nie będę się w marcu z choinką wygłupiać.

Choć ostatnio miałam takie wrażenie, że jak czegoś z tych zdjęć nie pokażę, to ta zima nigdy sobie nie pójdzie. Tak więc śnieżynki traktuję jako zaklinanie zimy, żeby sobie na dobre poszła.

Gorąco pozdrawiam

Pierniczki

2010-12-13T11:20:00.002+01:00

Od kilku lat, dokładniej chyba trzech szukałam idealnego przepisu na te świąteczne ciasteczka. U mnie w domu raczej się ich nie piekło (a przynajmniej ja nie pamiętam). U nas zawsze były kruche ciastka. Próbowałam już kilku przepisów i wydaje mi się, że znalazłam idealny - na moim ulubionym blogu o pieczeniu, przepis na PIERNICZKI ALPEJSKIE - nie będę go kopiować, tylko podlinkowałam gdyby ktoś miał ochotę spróbować.
Słoik pełen pierniczków już widzieliście - niestety jest już w połowie pusty za sprawą Juleczki. Z piernika powstały też dzwoneczki w ilości oczywiście hurtowej.
Kilka pojedynczych egzemplarzy

I hurtowo

Pomysł na nie wział się oczywiście z internetu, a dokładniej to szukałam jakiś fajnych foremek świątecznych i trafiłam na foremki do robienia dzwonków (zwykłe kółeczka różnej wielkości). Trochę pokombinowałam z wielkościami kółek i mam swoje dzwoneczki.
Powstała też pierniczkowa girlanda do pokoju Julki

I to chyba na tyle w temacie pierniczków.
Gorąco pozdrawiam

Reniferki

2010-12-07T10:51:00.002+01:00

Strasznie mi się spodobały, niestety nie mogłam ich zrobić jak w oryginale na płozach. Takie z patyków do mnie nie przemawiają a inne są raczej niedostępne. Tak że reniferki stoją na własnych nogach - ale i tak sa przeurocze.

Powstały w ilości prawie hurtowej to jest dwa duże i sześć małych (dwa się jeszcze szyją).

Ten należy do Julki i zamieszkał w jej pokoju

Ten jest nasz i stoi w salonie

A tu prawie wszystkie małe, póki co mieszkają sobie w koszyczku i są testowane przez Julkę :)

W klimacie świąt

2010-12-06T20:55:00.001+01:00

Tak sobie tworze i tworze, tylko nic nie piszę. A to pogoda do zdjęć nie taka, a to jakoś tak dzień przemknął.

Zaczynam jednak nadrabiać zaległości. I trzeba zdecydować od czego... może zacznę od komody. Stoi na niej już kilka świątecznych rzeczy. Trochę szybko w tym roku - ale to dlatego, że już 15 grudnia wyjeżdżamy na Święta. Jeszcze się tak nie zdarzyło żebyśmy Święta Bożego Narodzenia spędzali w domu i mam nadzieję, że takie nie prędko się zdarzą. To są święta rodzinne i tak należy je spędzać.

Natomiast po powrocie lubię wejść do świątecznie przystrojonego domu. Tak że do tego piętnastego zamierzam ubrać choinkę, rozwiesić girlandy, jedyne co zrobię po powrocie to zawieszę śnieżynkową "firankę" -przed niestety nie zdążę.

A się rozpisałam - miałam pokazać komodę z kulą z mchu, naszym kaczorkiem (Jarkiem), szyszkową choineczką, słoikiem pełnym pierniczków (tzn. już nie takim pełnym bo Juleczka systematycznie je wyjada) oraz łyżwami

A tu z bliska

Gdyby komuś przypadł do gustu słoik to jest to poprostu duzy słój na przetwory i uchwyt do szafki - potrzebowałam czegoś dużego a gotowe słoiki w takiej wielkości przytłaczają ceną (ten natomiast to niespełna 15 złotych łącznie z kokardką)
Oczywiście nie jest to wszystko co powstało w ostatnim okresie. Będę to dawkować stopniowo, żeby nikt nie zasnął czytając :)

Pozdrwaim cieplutko w te śnieżne dni

Śnieżynki po raz pierwszy

2010-11-24T10:53:00.004+01:00

Jak już pisałam świąteczna manufaktura ruszyła. W tym roku motywem dominującym będą śnieżynki. Odwiedzając różne blogi w tamtym roku jak również i teraz naoglądałam się ich mnóstwo.

U mnie w tym roku planuję przede wszystkim szydełkowe śnieżynki i w tym poście pokażę pierwszą ich partię - tzn pojedyncze egzemplarze z ok 30 - już po krochmaleniu.

Kolejna partia już się robi, a potrzebuję ich naprawdę dużo - docelowo mają zawisnąć w salonowym nie tak małym oknie, zamiast firanki. W ogóle będą dominować w tym pokoju, nie tylko na oknie, ale też na poduszkach i jako poduszki, na choince (słomiane śnieżynki goszczą na niej już od 2 lat). Miały być też pierniczki - śnieżynki, ale raczej nie w tym roku. Mam tylko nadzieję ze uda mi się to wszystko tak skomponować żeby w salonie nie zrobiło się zbyt mroźno.

cieplutko pozdrawiam

Wycieczka do lasu

2010-11-18T19:33:00.004+01:00

Zachciało nam się wyprawy do lasu - dla zabawy, relaksu, pooddychac swieżym, leśnym powietrzem, posłuchać szumu drzew no i oczywiście po skarby.

Jako że ostatnio trochę padało, zbieranie szyszek nie miało sensu - zresztą o ile dobrze pamiętam mam jeszcze stare zapasy (muszę je w końcu sprawdzić w moim magicznym pudełku). Zebrałam sobie trochę mchu i śliczny kawałek kory - trochę spróchniały - ale mam nadzieję że uda mi się z niego wyczarować to co chodzi mi po głowie.

Zgadnijcie co zrobiłam z mchu.... oczywiscie kulę - naoglądałam się tyle pieknych kul z mchu na innych blogach że też mi się takiej zachciało. Tak że - wszyscy mają kulki, mam i ja :)

Niestety nie miałam zielonej nitki co widać na zdjęciu; w rzeczywistości aż tak to się w oczy nie rzuca.

Chciałam też zrobić choinkę, ale nie wystarczy mi na nią mchu, nie chciałam go zbierać za dużo żeby nie wyrzucać no i zebrałam trochę za mało. Ale co tam, choinki zrobię z makaronu lub czegoś innego, a tę resztkę mchu która została wykorzystam razem z korą :)

Posłuży mi jako podstwa świątecznego stroika, a póki co leży sobie na balkonie i czeka na swój czas.

Pozdrawiam cieplutko

(pomimo ciągle padającego deszczu)

Jeszcze jesiennie

2010-11-12T21:24:00.000+01:00

Zbierałam się i zbierałam żeby zrobić zdjęcia, żeby napisać i jakoś się tak zebrać nie mogłam. A jednak się udało pomimo ogólnego przemęcznia i natłoku rzeczy oraz spraw - ostatni jesienny post. Co prawda jesień jeszcze trwa, ale żeby zdążyć z ozdobami świątecznymi ich produkcję już rozpoczełam jakiś tydzień temu - o tym w innym razem.

A teraz moja jesienna serweta na stół, zdjęcia niestety nie są rewelacyjne - ale to światło i w ogóle...

Materiał już dobrze znany + koronka i gotowe.

Pozdrawiam cieplutko

Losowanie

2010-11-05T08:45:00.001+01:00

Mamy 5 listopada 7:55 już za nami, mója Juleczka skończyła 18 miesięcy i zagrała sierotkę. Losowanie nie odbyło się bez drobnych komplikacji, wybrać jedną karteczkę dla 1,5 roczniaka to nie lada wyzwanie - przecież wszystkie są fajne, ale się udało i po długich namowach zdecydowała się oddać wylosowaną karteczkę lali (mamusi nie chciała).
Żeby nie przedłużać - osobą do której powędrują podkładki jest:

Agnieszka MD

Gratuluje i prosze o kontakt mailowy (entliczkowo@gmail.com)

Wszystkim biorącym udział bardzo dziękuję i mam nadzięję że czasem do mnie zagladniecie.

Pozdrawiam :)

Jesienne różyczki

2010-10-23T13:24:00.002+02:00

Kilka spacerów zakończyłyśmy ostatnio z Julką z naręczem liści - piękne, kolorowe - trzeba było z nich coś zrobić. Potrzebowałam coś do wazonu, bo suszki które tam były wcześniej już strasznie się sypały - po prawie trzech latach miały prawo. Dlatego na początek powstał bukiet - nie do końca różany.

A później już bukieciki z listeczkowych róż

I na koniec wianuszek z czymś i różą - nie wiem co to za kuleczki, na pewno nie jest to jarzębina, ale strasznie mi się te krzaczki podobają, a jest ich w moim miasteczku naprawdę dużo - czerwonych i pomarańczowych.

Pozdrawiam i życzę pięknego słoneczka

Troche fioletu

2010-10-22T19:15:00.001+02:00

Kiedyś wydawało mi się że moja sypialnia jest bardzo przytulna... Z czasem stwierdziłam że narzuta i kwiatek na parapecie oraz dywanik - to jednak mało. Zamarzyła mi się firaneczka (z resztą nie tylko, ale póki co to na razie plany). Szukałam czerwonej no i znalazłam fioletowe paski. Jak ją tylko zobaczyłam to wiedziałam - muszę taką mieć. Myślałam i myślałam... bo narzutę mam czerwono-pomarańczową (póki co) - stwierdziłam jednak że fiolety i zielenie wyglądają razem ślicznie. Jedyny problem polegał na tym, że trzeba było ją sobie uszyć, ale podołałam (przynajmniej w swoim odczuciu)

A do kompletu powstała zapinka w formie kwiatka

I od razu zrobiło się ciut przytulniej... :)

Pozdrawiam i życzę miłego weekendu

A wracając do tematu candy, miałam mały problem - nie zamieszczały się komentarze, mam jednak nadzieję, że udało mi się go usunąć (mój mąż próbował zamieścić komentarz ze swojego konta i się udało) tak, że wszystkich, którym się to nie udało lub moj dopisek o mailu zniechęcił zapraszam ponownie. Mam nadzieję,że wszystko jest już ok. A jeśli nie to bardzo prosze o info na maila, bo tak głupio coś organizować i nie móc nic z tym zrobić ( aż się coś w człowieku gotuje, tym bardziej że nie wiedziałam w czym tkwi problem i w sumie do końca wciąż nie wiem).

Candy

2010-10-13T21:52:00.004+02:00

Nie będe szukać jakiś szczególnych powodów, żeby je zorganizować. Myślałam już o nim latem, ale nie wyszło, jakoś się nie złożyło. I pomyślałam sobie, że październik jest idealny - bo to mój szczęśliwy miesiąc. W nim mam urodziny, rocznicę ślubu, w nim pierwszy raz widziałam moją Julkę na USG i w końcu w nim mieliśmy pewność, że z serduszkiem naszgo skarbeczka jest wszystko ok. Jak same widzicie, jest on dla mnie bardzo szczęśliwy i chciałabym się tą radością trochę podzielić w taki nietypowy sposób.

Tak więc oficjalnie ogłaszam pierwsze

entliczkowe candy

Zasady takie same jak u wszystkich:

zostaw komentarz pod postem, jesli nie posiadasz bloga podaj swój mail
jeśli posiadasz bloga umieść na nim w pasku bocznym podlinkowane zdjęcie z informacją o candy
i nie wymagane, ale było by miło wiedzieć kto tu czasem zgląda bo wiem, że kilka osób zagląda - dodaj się do obserwatorów

Zapisy przyjmuję do

5 listopada do godziny 7:55

- tak nietypowo, losowanie w godzinach wieczornych :)
A przydało by się jeszcze napisać co można wylosować ;)

Do wylosowania są cztery podkładki pod kubeczki, takie o:

I w wersji na stronkę

Pozdrawiam cieplutko

Nie przeczę że jestem bardzo ciekawa czy ktoś wogóle się tym candy zainteresuje... a z drugiej strony im mniej osób tym większe szanse;)

Barwy jesieni

2010-10-13T15:33:00.000+02:00

Bardzo lubię tę porę roku, kiedy nie ma już upałów, a i zbyt zimno też nie jest. Wszystko do okoła mieni się cudnymi kolorami - moimi ulubionymi...

Ostatnio się nawet zorientowałam że mój salon jest w kolorach jesieni - bynajmniej nie był to zabieg celowy. Tworzył się etapami... zaczęło się od narożnika w miodowo-zółtym kolorze, potem pomarańczowe (taki jesienny pomarańcz) obicia krzeseł, zielono-pomarńczowo-bordowe zasłony, bordowa (no może ciemno czerwona) wykładzina i na koniec kolor ścian - biała czekolada i imbirowe pole.. Tak jakoś wyszło, koncepcja średnio przemyślana a dla mnie idealna, bo jak już wspomaniałam lubię jesień.

Nie wiem co, ale jest w jesieni coś magicznego...

Z tej magi i pięknych kolorów oraz z tego, że należę do zmarźluchów a w stopy robi się coraz zimniej powstały takie oto kapcioszki - bamboszki.

Materiał leżał w szafie już od dawna, strasznie mi się spodobał ( w oryginale był zasłoną upolowaną w lumpku), niestety przez długi czs nie miałam pomysłu co z niego wyczarować. Aż nadeszły jesienne chłody i znalazł zastosowanie (tzn. niewielka jego część) tym bardziej że jakoś tak jesiennie mi się kojarzy.

A na koniec migawka z poniedziałkowego spaceru po parku.

Przyniosłyśmy do domu siatkę liści z których coś powstało i zapewne jeszcze powstanie, ale o tym innym razem, może następnym....

Pozdrawiam i życze dużo pieknego jesiennego słoneczka ...

Groszkowa panienka

2010-10-04T14:08:00.001+02:00

Ta panienka już tu gościła... w innym stroju. Kiedy już widziałam do kogo trafi, to stwierdziłam, że strój ma odrobinę niestosowny. Najpierw znalazłam w swoich zasobach materiałowych śliczną granatową szmatkę w białe grochy. Potem wykombinowałam sukienkę, a na koniec do sukienki dołączyła niebieska delikatna koroneczka. A oto efekt:

Jestem z niej bardzo zadowolona - to chyba najlepsza jaką do tej pory uszyłam. Może jednak coś z tego mojego szycia będzie. Choć do wielu z was mi jeszcze bardzo daleko... Muszę popracować nad detalami i szyciem w linii w miarę prostej - ale z czasem na pewno się uda :)